Vier e-commercewerkgevers vallen onder een cao waaronder zij zichzelf niet rekenden.

“Het hof zal oordelen dat Picnic, Flink en de e-commercewerkgevers in levensmiddelen die Vereniging ECN vertegenwoordigt onder de cao Levensmiddelenbedrijf vallen en dat zij de toeslag uit artikel 7 van de cao moeten betalen. De vordering van Vakcentrum c.s. om Picnic c.s. met een dwangsom te dwingen tot naleving van de cao wordt afgewezen.”

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24 juni 2025, ECLI:NL:GHARL:2025:3772, zaaknummer 200.338.544, r.o. 1.2¹

Dit is niet het verhaal van een werkgever die slordig betaalde. Er is jarenlang consequent betaald, iedere maand opnieuw, volgens een cao die volgens het hof niet de juiste was. De administratie klopte met zichzelf. De maatstaf eronder klopte niet.

Zo'n verschil komt niet uit de loonrun. De loonrun rekent precies uit wat erin is ingericht, en doet dat foutloos. Staat er een andere regeling onder dan de regeling die geldt, dan is elke loonstrook correct berekend en toch verkeerd. Niemand in de keten ziet dat, want iedereen controleert tegen dezelfde inrichting.

Wij rekenen voor werkgevers na wat het verschil is tussen de loonadministratie zoals die betaalt en de norm uit de cao die volgens openbare bronnen op de onderneming van toepassing lijkt. Het juridische oordeel over die toepasselijkheid ligt bij uw eigen jurist.

Het arrest van 24 juni 2025 was geen eindpunt. In de maanden erna is de maatstaf opnieuw verschoven, langs de weg die daarvoor bestaat: eerst vragen in de Tweede Kamer, daarna een nieuw besluit van de minister. Wie dit dossier in één zin wil samenvatten zegt te veel. De volgorde is de kern.

1. Juni 2025. Het hof oordeelt dat de e-commercewerkgevers onder de cao Levensmiddelenbedrijf vallen. Dat oordeel gaat over een afgebakend tijdvak: “Als hierna wordt gesproken over ‘de cao’ dan wordt daarmee gedoeld op de cao LMB zoals die algemeen verbindend verklaard was van 13 september 2022 tot en met 1 juli 2023.” (r.o. 3.11)¹ Voor dat tijdvak bestond geen uitzondering: “Picnic c.s. hebben niet aan de Minister verzocht uitgezonderd te worden van deze algemeen verbindend verklaarde cao (dispensatie).” (r.o. 3.9)¹

2. Augustus 2025. Op vragen van de Kamerleden Martens-America en Bikkers antwoordt de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op 21 augustus 2025: “Momenteel is het dispensatieverzoek bij mij in behandeling.” En: “Ik kan over de lopende procedure geen uitspraken doen.”² De uitkomst van het arrest staat dan al vast; de vraag welke maatstaf voor het vólgende tijdvak gaat gelden, ligt op dat moment nog open.

3. September 2025. Bij besluit van 22 september 2025 wordt de cao Levensmiddelenbedrijf opnieuw algemeen verbindend. In hetzelfde traject wordt het verzoek van de e-commercewerkgevers gehonoreerd: “Naar aanleiding van dit verzoek is een schriftelijk dispensatieverzoek ingediend door Werkgeversvereniging E-commerce Nederland. Dit verzoek is toegewezen in de vorm van een afzonderlijke beschikking conform de Algemene wet bestuursrecht.”³

“Dit besluit is krachtens een afzonderlijke beschikking conform de Algemene wet bestuursrecht niet van toepassing op werkgevers die op het moment van inwerkingtreding van dit besluit direct gebonden zijn aan de eigen rechtsgeldige cao E-commerce Nederland.”

“Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van de Staatscourant waarin het wordt geplaatst en vervalt met ingang van 1 april 2026 en heeft geen terugwerkende kracht.”

Besluit van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 22 september 2025, dictum V en VI, Staatscourant 2025, 14579³

Twee dingen staan daar letterlijk. Het nieuwe besluit geldt niet voor werkgevers die bij de inwerkingtreding al direct gebonden zijn aan de eigen cao E-commerce Nederland. En het besluit “heeft geen terugwerkende kracht”: het regelt het tijdvak vanaf de dag na de uitgifte van de Staatscourant tot 1 april 2026, en niets daarvóór.

De dispensatie herschrijft het verleden dus niet. Voor het tijdvak van 13 september 2022 tot en met 1 juli 2023 blijft het oordeel van het hof de maatstaf. Voor het tijdvak daarna gold volgens het hof juist wél een uitzondering: “Picnic c.s. heeft van de Minister bij beschikking van 1 mei 2024 dispensatie gekregen van de algemeen verbindend verklaarde cao LMB 2023-2024, tot en met 1 juli 2024.” (r.o. 3.10)¹ En voor het tijdvak vanaf de inwerkingtreding van het besluit van 22 september 2025 geldt de dispensatie uit dictum V. Drie tijdvakken, drie uitkomsten, voor dezelfde ondernemingen. Wat er in de tussenliggende maanden gold, moet per tijdvak apart worden beoordeeld.

Dit is geen tegenslag voor de werkwijze van deze notitie; het is er de bevestiging van. Een uitkomst die voor het ene tijdvak klopt kan voor het volgende tijdvak onjuist zijn, omdat de maatstaf zelf per tijdvak verandert: een algemeenverbindendverklaring heeft een looptijd, en een dispensatie in het dictum kan een onderneming buiten de werking plaatsen terwijl de bedrijfsactiviteit er binnen valt. Precies daarom legt stap 3 van de methode per tijdvak vast welke bekendmaking het dekt, met vindplaats en raadpleegdatum. Welke regeling in welk tijdvak op een concrete onderneming van toepassing is, blijft een juridisch oordeel; die weging ligt bij uw eigen jurist.

1. De loonrun is correct ten opzichte van zijn eigen inrichting. Staat er een verkeerde cao onder, dan rekent hij die foutloos door, maand na maand, zonder ooit een foutmelding te geven.

2. De werkingssfeer is een tekstvraag en geen instelling. Hij staat in een verplichtstellingsbesluit en in een algemeenverbindendverklaring in de Staatscourant, niet in de salarissoftware. Geen enkel pakket leest die teksten mee.

3. Toeslagvensters lopen dwars door diensten heen. Wie per dienst rekent in plaats van per minuut mist de randen: de dienst die net na middernacht eindigt, de zondag die op zaterdagavond begint.

Achter elk loondossier zitten twee vragen die vaak door elkaar lopen, maar verschillend werk vragen.

De twee hebben elkaar nodig. Zonder het rekenwerk blijft de juridische vraag abstract, want niemand weet wat er op het spel staat. Zonder het juridische oordeel blijft het rekenwerk een signaal, want alleen een jurist weegt of de regeling werkelijk geldt.

Het gesprek gaat over uw situatie: welke regeling er nu onder de administratie staat, waar de randen zitten, en of een scan iets zou opleveren.

Schrijven kan naar kantoor@deloonscan.nl.